Meer rust in het rooster: hoe De Zellingen de regie terugpakte

In de wijkverpleging is een stabiel rooster vaak kwetsbaar. De Zellingen gooide het roer om. Met het programma RoosterBooster pakten zorgmanager Nicolette de Quant (foto) en wijkverpleegkundige Tessa de uitdaging in het rooster bij de wortel aan. Het resultaat is rust, voorspelbaarheid en meer werkplezier.

9 februari 2026


Herkenbaar? Veel teams lopen vast op hetzelfde punt.
Ontdek in een verkennend gesprek of RoosterBooster ook bij jullie rust kan brengen.

Plan een verkennend gesprek


 

De puzzel

Tessa werkt met een klein team in Nieuwerkerk, met complexe zorgvragen. Het rooster voelde als een eindeloze puzzel met open diensten, gesplitste dagen en weinig overzicht.

“Het team voelde verantwoordelijkheid om gaten te vullen, dat was niet gezond”, zegt ze.

Management: sturen op realiteit

Voor Nicolette, manager van zeven thuiszorgteams, was het traject een realitycheck.

“We hadden al afgeschaald, want we hadden te veel cliënten voor onze formatie. Ik kwam op het punt: hoe bereken ik dit nou? Daar was RoosterBooster heel handig in. Met de hulpmiddelen uit het programma kon je heel goed zien: ik heb dit aan personeel, dit aan routes, hoe maak ik het plaatje passend?”

‘Je wint overzicht’

Het traject maakte de grenzen zichtbaar. “In het begin win je geen euro’s,” zegt Nicolette. “Je wint overzicht. En zonder overzicht kun je niet sturen.”

Het team legde cliënten, routes, contracturen en beschikbare tijd naast elkaar. De vraag verschoof van ‘Wie kan dit gat vullen?’ naar ‘Wat kunnen wij als team dragen?’

Zo ontstond ruimte om bewust te kiezen wat wél en niet haalbaar was.

 


Wil je zien hoe dat er voor jullie teams uitziet?

Neem contact op


 

Oude gewoontes doorbreken

“Ik koppelde de RoosterBooster-sessies telkens terug naar het team”, vertelt Tessa. “En toen ik de cijfers deelde, snapten ze waarom we geen cliënten aannamen en waarom routes anders werden. Dat creëerde bewustwording. Toen wisten ze: we moeten aan de bak.” Hiermee kreeg het team regie over hun eigen rooster.

Ook oude afspraken kwamen ter discussie: de ‘heilige huisjes’ zoals vaste vrije dagen, voorkeuren die ooit logisch waren, tijdelijke regelingen die permanent waren geworden. Het basisrooster werd een gezamenlijke afspraak van het team. Verandert iemands situatie? Dan gaat het team opnieuw om tafel. “Het staat niet vast voor de rest van je carrière,” zegt Tessa.

Wat leverde het op?

De aanpak bracht meer dan alleen een gezonder rooster. “Medewerkers weten nu maanden vooruit waar ze aan toe zijn, dat was meer ad hoc”, zegt Tessa. Ze werken langere diensten en komen minder vaak per week op. Er is ook meer ruimte voor zorgcoördinatie, overleg en afstemming.

“Collega’s zijn vrolijker”, merkt Tessa. “Er is weer voorspelbaarheid. Voor mij is het werkplezier omhooggegaan en dat zie ik ook in mijn team.”

En dat is niet het enige.

“Er zijn ook wel mensen in Tessa’s team die nu toch kozen voor contractuitbreiding”, zegt Nicolette. “Toch vier uur extra erbij. Dat gaat nog steeds hartstikke goed. Ik vind dat echt subliem. Omdat ze vertrouwen hebben in het rooster.”

Managers van verschillende zorgorganisaties sparren tijdens de eerste editie van RoosterBooster

De rol van HPP

Volgens Tessa en Nicolette zat de kracht in de combinatie van structuur, tools en sparring.

Tessa: “Soms had ik al drie gesprekken gevoerd en liep ik vast. Dan kon ik met HPP sparren en kreeg ik net een andere invalshoek: probeer het eens zo.”

Nicolette herkent dat. “”Heilige huisjes en oude voorkeuren kreeg ik individueel niet omver,” zegt Nicolette. “Maar door de feiten op tafel te leggen en het gesprek met de hele groep te voeren, bleek ineens veel meer mogelijk.”

Een nieuwe routine

“Men voelt nu dat het de verantwoordelijkheid van iedereen is”, zegt Nicolette, “van planners tot helpende op werkvloer. Ik vind het belangrijk om te borgen dat dit de nieuwe manier van werken is. En ik vind het leuk dat nu vanuit het team komt: ‘oh, iemand gaat weg, moeten we niet naar het rooster kijken?’ Ik schoof in het begin aan, maar ze kunnen het prima zelf.”

Tessa: “En ze denken er van tevoren al over na merk ik. Eerst kwamen ze naar mij, en dan zei ik: bespreek het, maar daar kwam het dan niet van. Nu is het: ‘Ik loop hier tegenaan’, maar hebben ze al overlegd en zelf gekeken. Ik vind het heel leuk dat ze kijken wat ze kunnen veranderen.”

Nicolette:

“Als je de kans krijgt: doe mee aan RoosterBooster. Zonder de tools van HPP hadden we niet geweten waar te beginnen. Al is het maar dat eerste overzicht op papier. Het is hard werken, maar je zet wél iets in beweging.”

Tessa vult aan: “Het kost tijd en energie van het héle team, niet alleen van de deelnemers. Maar zodra iedereen snapt wat de cijfers betekenen, kun je er met zijn allen aan werken.”