Dit interview met Kalbinur verscheen eerder op de website van Erasmus MC.
Een groot tekort aan verpleegkundigen en migranten met ervaring die graag willen werken, maar vastlopen in een moeras van regels. Hoe los je dit op? Een bijzonder leerwerktraject helpt nieuwkomers en afdelingen in het Erasmus MC om van een match een win-winsituatie te maken. Nieuwkomer Kalbinur, haar buddy Selenay en manager Astrid vertellen hoe blijven praten daarbij helpt.
13 augustus 2026
Toen Kalbinur Aksu vanwege het werk van haar man naar Nederland kwam, wilde ze zelf ook graag aan de slag. Tevergeefs solliciteerde ze bij het Erasmus MC. ‘Ik heb in Istanboel als verpleegkundige gewerkt bij KNO en op de IC, maar zonder BIG-registratie kan ik niet in een ziekenhuis werken,’ vertelt ze. Een domper, maar geen reden om stil te zitten. ‘Na anderhalf jaar ben ik maar in een verpleeghuis begonnen.’
‘Nieuwkomers in hun kracht’
Toch bleef het verlangen om als verpleegkundige te werken. ‘Ik vind het mooi om patiënten tijdens hun herstel te begeleiden. Dus toen ik over ‘Nieuwkomers in hun kracht’ hoorde, heb ik me meteen aangemeld.’
Kalbinurs gezicht licht op. Als één van de vijf deelnemers aan de pilot in het Erasmus MC krijgt ze ondersteuning om haar BIG-registratie te behalen en door te groeien naar een vaste baan. Het programma omvat Nederlandse lessen en medische vaktaal, beroepsvaardigheden en interculturele communicatie.
Na het behalen van B1-niveau Nederlands begon Kalbinur in maart als assistent-verpleegkundige bij de verpleegafdeling KNO.
‘Mijn collega’s zijn erg behulpzaam. Ze zeiden: je leert niet alleen van ons, maar wij leren ook van jou.’
Het motiveert Kalbinur en zorgt dat ze zich thuis voelt in het team. Buddy Selenay Günday beaamt dat het geen eenrichtingsverkeer is: ‘Ik leer ook van Kalbinurs ervaring op de IC.’
Zorgen overbodig
Vooraf waren er twijfels, herinnert Astrid van der Horst zich. ‘We hebben hier patiënten met spraakklachten. Er waren zorgen of zij en Kalbinur elkaar goed zouden begrijpen,’ vertelt de manager Kliniek Urologie & Gynaecologie en Kliniek Hoofd-Hals. Die zorgen bleken overbodig. ‘Iedereen was verbaasd hoe goed haar Nederlands is.’
Ook patiënten reageren begripvol. ‘Als ik iets niet begrijp, leggen ze het in andere woorden uit,’ vertelt Kalbinur. Ze merkt dat patiënten haar eerlijkheid, inzet en open communicatie waarderen. Dat geeft haar het zelfvertrouwen om meer te praten. ‘In het begin liep ik snel weg als ik klaar was, maar nu durf ik een praatje met patiënten te maken.’
Zo herinnert Kalbinur zich nog altijd een patiënte die vaak in Griekenland was geweest. ‘Het was een hele lieve mevrouw die graag een praatje met me maakte.’ Hartverwarmend vond ze het dat de vrouw een Grieks lied dat ze mooi vond voor haar naar het Nederlands vertaalde.
Juiste balans
Voor de afdeling was het zoeken naar de juiste balans. ‘Kalbinur is al verpleegkundige, maar werkt onder mijn toezicht,’ zegt Selenay. ‘In het begin was dat zoeken: wat mag ze wel en wat niet?’ Met goede gesprekken en duidelijke afspraken vonden ze een werkwijze die werkt. Nu Kalbinur met meerdere collega’s meeloopt, ervaren de buddy’s minder werkdruk.
Ook Kalbinur is positief. ‘In het begin kon ik niet slapen als ik de volgende dag moest werken. Nu denk ik: leuk, ik ga morgen met die collega werken.’
